Lokalizacja GPS pracowników: gdzie przebiega granica

Dane lokalizacyjne pracowników są danymi osobowymi. Ich przetwarzanie w stosunku pracy podlega DSGVO i § 26 Bundesdatenschutzgesetz. Zawsze wymagana jest podstawa prawna i ocena proporcjonalności: czy przetwarzanie jest odpowiednie, konieczne i proporcjonalne do osiągnięcia uzasadnionego celu?

Zgoda jest słabą podstawą w stosunku pracy, ponieważ musi być dobrowolna i można ją w każdej chwili wycofać. Kto opiera na niej swój proces, po wycofaniu zgody pozostaje bez rozwiązania.

Ciągłe śledzenie lokalizacji podczas całej zmiany tworzy kompletny profil przemieszczania się. Głęboko ingeruje więc w prawo do prywatności i z reguły nie jest konieczne, ponieważ ten sam cel można osiągnąć łagodniejszymi środkami. Właśnie wymogu konieczności nie spełniają takie systemy.

Znacznie lepszą pozycję ma ten, kto oszczędnie przetwarza dane i pobiera lokalizację tylko w związku ze zdarzeniem:

• Check-in i check-out: jedna lokalizacja w chwili odbicia, aby potwierdzić obecność pracownika w obiekcie. Bez profilu pomiędzy tymi zdarzeniami.
• Skan punktu kontrolnego: potwierdzenie obchodu za pomocą punktów NFC lub QR zamiast ciągłego śledzenia.
• Sytuacja awaryjna: lokalizacja w przypadku wywołanego alarmu lub alarmu bezruchu, czyli dla ochrony samego pracownika.

Dokładnie tak zbudowano Balerion Security: geofencing podczas odbijania sprawdza, czy pracownik jest na miejscu, bez ciągłego śledzenia.

Niezależnie od technologii potrzebne są: poinformowanie pracowników zgodnie z Art. 13 DSGVO, wpis w rejestrze czynności przetwarzania, określone terminy usuwania danych oraz udział rady zakładowej, jeśli taka istnieje. Wprowadzanie urządzeń technicznych, które mogą służyć do monitorowania zachowania lub wydajności, podlega współdecydowaniu zgodnie z Betriebsverfassungsgesetz.